KokoWeb

Geïnspireerd door een gesprek met mijn buitenlandse klasgenoten, ben ik begonnen met een beetje na te denken wat vrijheid toch allemaal kan betekenen. Zelf heb ik er weinig last van, ik kan gaan en staan waar ik wil mits toestemming van mijn ouders natuurlijk. Maar blijkbaar is die vrijheid niet iedereen gegund, hoewel daarbij niet wordt stilgestaan.

Vaak wordt er wel eens aangehaald dat iemand iets op een subtiele wijze moet benaderen. Laatst nog heb ik tegen koko nog gezegd dat hij af en toe subtieler moet zijn. Maar wat is dat juist subtiel zijn? En is het zo dat subtiel zijn bij mannen minder 'ontwikkeld' is dan bij vrouwen? Al lachend vroegen we ons al af of er niet zoiets bestaat als een cursus 'Subtiliteit voor mannen'... Waarom niet eens rondzoeken en jullie het ineens meegeven.

Stel je jezelf soms de vraag hoeveel buitenlanders je dagelijks tegenkomt wanneer je naar je werk, school, de winkel gaat? En zijn het er veel? Maar wie reken je dan onder deze buitenlanders? En voel je je soms geïntimideerd door deze mensen wanneer je het nieuws kijkt en hoort over een terreurfilmpje? En is dit dan wel terecht eigenlijk?

Enkele weken geleden hielden we een weekendje. Omdat ik het belangrijk vind om af en toe een compliment te geven, en er ook te krijgen, hadden we een 'complimentenmoment' ingericht. Ieder gaf er complimenten aan de anderen, maar kreeg er natuurlijk ook. Het was hierbij wel opvallend dat het geven van complimenten bij sommige goed ging, terwijl bij anderen minder. Maar ook het ontvangen van complimenten was soortgelijk. Was het geven en krijgen van complimenten dan wel zo voordelig? Of leidt dit vooral tot stress bij sommige mensen? Is het positief een compliment te geven?

Voor velen zitten de mooie dagen van de vakantie er reeds op. 22 september is nog een groot deel van de studenten begonnen, hoewel er ook uitzonderingen zijn die pas 29 september of 1 oktober beginnen. Maar toch, het 'schoon weer' is voor de meesten voorbij. Eigenlijk wel een spijtig gebeuren, einde van de vakantie. Je ziet nu natuurlijk weer je kameraden van op school weer terug, je kan weer gaan en staan waar je wilt, nu je weer op kot zit. Dus zo'n groot afscheid zal het wellicht niet zijn. Maar desalniettemin is het leuk eens te mijmeren wat de vakantie juist was.

Tegenwoordig komen we geregeld in aanraking met diëten, afvalmethodes maar ook met eetstoornissen en dergelijke. Zo was ik vorige week rustig aan het wegzappen en kwam uit op een film over een meisje met bolemie. Later zag ik dat er een film op het scherm zou verschijnen over een meisje met eetstoornissen. Naar aanleiding van deze films wens ik hierover een blogje te posten.