Stel je jezelf soms de vraag hoeveel buitenlanders je dagelijks tegenkomt wanneer je naar je werk, school, de winkel gaat? En zijn het er veel? Maar wie reken je dan onder deze buitenlanders? En voel je je soms geïntimideerd door deze mensen wanneer je het nieuws kijkt en hoort over een terreurfilmpje? En is dit dan wel terecht eigenlijk?

Soms stel ik mezelf deze vragen ook wel eens en kom ik voore mezelf tot de conclusie dat ik vaak niet alle 'buitenlanders' tot vreemden in dit land beschouw. Zoals Marokaanse, Turkse, Italiaanse mensen beschouw ik persoonlijk niet als buitenlanders, ze leven hier immers al jaren. Sommigen werde hier geboren. Natuurlijk is dit niet een mening die iedereen deelt. Er zijn ook vele mensen die niet zo blij zijn met onze multiculturele samenleving en wanneer zij het nieuws over een terreurfilmpje horen zal dit hun mening niet ten goede doen. Maar is het wel zo juist om daarom alle moslims over eenzelfde kam te scheren? Heb je voldoende argumenten hiervoor?

Denk dan toch eerst maar eens of je een belg kan vinden die moordt, of een belg kan vinden die een soort van zelfmoordaanslag doet of een belg die steelt. En? Lukt het je? Als je nu negatief antwoord zou je misschien nog kunnen zeggen, zie je wel. Maar ik zal je toch teleur moeten stellen want ik kan je wel voorbeelden geven. Denk voor de eerste vraag maar eens aan Dutroux, voor de tweede vraag kan je misschien eens denken aan wat Geneviève Lhermitte heeft gedaan, lijkt dit niet een beetje op een zelfmoordaanslag. Misschien niet volledig hetzelfde maar toch met gemeenschappellijke kenmerken. En stelen, daar zijn genoeg voorbeelden van te vinden want in welke Belgische buurt zijn er nog nooit inbraken geweest?

Zoals je al kan merken, als het in ons land gaat over multicultureel krijgt het vaak een negatief tintje. Zo lijkt het nu ook met deze blogpost te gaan, maar wees gerust dat is niet de bedoeling, eerder krijgen we nu een idee wat mensen kunnen denken, toch is het ook eens tof van een ander standpunt te kijken.

Openheid

Sinds begin dit schooljaar studeer ik een richting waarbij ik één van de weinige Belgen ben. Mijn medestudenten zijn van verschillende landen, waaronder Kameroen, Mozambique, Tanzania, Ethiopië, ... Maar ook Bangladesh, de Filipijnen en Colombia. Zoals je zelf kan merken, een multiculturele omgeving. In het begin is het natuurlijk wennen, niet meer de hele tijd praten in het oh zo vertrouwde Nederlands.  Engels is op zich natuurlijk geen probleem, tot blijkt dat er ook wel varianten bestaan, zo praten mensen van Kameroen ook wel eens Pigeon engels onder elkaar. En jij dan maar raar opkijken dat je dat Engels precies niet altijd verstaat.

Opvallend in deze omgeving is de manier waarop al deze mensen met elkaar omgaan. Niemand kende elkaar echt voor ze naar België kwamen, sommigen hebben pas Engels geleerd, anderen groeiden op in het Engels. Een totale verscheidenheid aldus. Toch zijn ze van het begin open met elkaar, iedereen groet iedereen. Standaard geef je elkaar vanaf het begin een hand en de kennismaking is heel snel, je zegt je naam en ze beginnen onmiddellijk een gesprek met elkaar. Hoewel ze allen in een vreemd land vertoeven, voelen ze zich thuis bij elkaar.

Diversiteit

Zoals dat gaat wanneer je nieuwe mensen leert kennen, ontdek je dat ze verschillend zijn van jou. Maar bij mensen van andere landen is dat nog meer. Iedereen heeft namelijk andere gewoontes, zo zijn er sommige die gewoon een hand geven als ze elkaar tegenkomen, anderen geven een hand maar erachter volgt steevast een vingerknip. Nog anderen omhelzen iedereen, anderen geven een kus. Maar met enkel deze verschillen blijft het niet, denk maar eens aan eetgewoontes, vervoermethodes, ... Sommigen moesten bij aankomst nog leren fietsen, iets dat voor ons Belgen gewoon onbegrijpbaar lijkt. Kortom, verschillen alom. Nochthans zijn het juist deze verschillen die het multicultureel zijn zo interessant maakt. Is het niet fantastisch om van elkaar iets bij te leren?

Verrijking

Zoals de warme openheid waarmee ze met elkaar omgaan? Wanneer je met hun omgaat leer je dat zelf ook, en dat heeft echt zo zijn voordelen. Want openheid is iets dat toch geregeld ontbreekt in onze samenleving. Hoe vaak zitten we niet op de bus met onze mp3 in de oren? Je afsluitend van de omgeving om toch maar geen gesprek te moeten beginnen. Toegegeven deed ik dat ook vaak, of ik lees een boek. Maar wanneer nu iemand tegen mij begint te babbelen zal ik proberen het gesprek een beetje gaande te houden en mij niet onmiddellijk terug afsluiten om maar te tonen dat je niet geïnteresseerd bent.

Maar ook van hun eetgewoontes kunnen wij wel iets leren. Zo organiseren zij onder elkaar wereldse avonden, iedereen die te gast is brengt een gerecht van zijn thuisland mee. Toch ideaal om jezelf cullinair te ontwikkelen, heerlijk toch.

Voordelen alom

Zoals je dus merkt, aan een multiculturele samenleving zijn er eveneens voldoende voordelen. Je moet jezelf alleen openzetten zodat je je erdoor kan laten verrijken. Zeker in deze tijd kort bij Kerst zou het toch mooi zijn om ook hun gewoontes te leren kennen. En misschien wel samen iets te doen met Kerst!

Aan allen een openhartige Kerst gewenst!