Geïnspireerd door een gesprek met mijn buitenlandse klasgenoten, ben ik begonnen met een beetje na te denken wat vrijheid toch allemaal kan betekenen. Zelf heb ik er weinig last van, ik kan gaan en staan waar ik wil mits toestemming van mijn ouders natuurlijk. Maar blijkbaar is die vrijheid niet iedereen gegund, hoewel daarbij niet wordt stilgestaan.

Andere ervaring

Pratend over de verschillende ervaringen kwam ik zo te weten dat voor de meeste van mijn medestudenten vrijheid een relatief begrip is. Wanneer zij naar een ander land willen reizen, moeten ze vaker dan ons een visa aanvragen. Zo moet bijvoorbeeld een inwoner van Columbia voor bijna ieder ander land dat ze willen bezoeken een visa proberen te krijgen. Zelf ben ik in deze dingen minder ervaren, reizen die ik tot nog toe gedaan hebben waren slechts naar onze buurlanden en niet veel verder dan dat. Het moment van een visa aanvragen heeft zich toen zelfs niet eens aangediend. Door het gesprek kwam ook te boven dat mijn klasgenoten het daarom ook vreemd vinden dat wij als Belgen niet zoveel gebruik maken van de vrijheid die we hebben om gewoon naar andere landen te gaan. Misschien ben ik hierin een uitzondering, dat ik nog niet naar overzeese landen ben geweest als Belg, maar anderzijds kan het ook wel zijn dat het toch in het algemeen waar is. Ik ken toch weinig mensen uit mijn eigen omgeving die zomaar even naar USA gaan omdat ze iemand gaan bezoeken of gewoon omdat de prijs wel meevalt. Wel, een klasgenote van mij gaat nu naar USA omdat het een stuk goedkoper is dan van haar land uit, en toch moet ze hiervoor eerst een visa aanvragen. Wat hebben wij dan toch geluk dat we (zolang het voor minder dan 3 maanden is) slechts voor het vliegtuigticket moeten kijken.

Absoluut geen vrijheid

Maar op zich was dit nog niet het ergste, ondertussen kunnen zij als het ware nog steeds in een relatief grote vrijheid naar landen gaan die ze willen gaan. Er bestaan immers landen waar er nog minder tot geen vrijheid is. Blijkbaar volgens mijn ervaren 'bronnen' kunnen inwoners van Eritrea hun land niet uit gaan, het is er immers verboden om er buiten de grenzen te gaan. Moest het je toch lukken om er buiten te geraken en bijvoorbeeld elders een diploma te gaan halen, kan je nooit meer in je eigen land terecht om te werken. De vraag die zou rijzen is immers hoe je aan een diploma geraakt kan zijn zonder het land te hebben verlaten...

Het blijft niet alleen bij de ervaringen die klasgenoten vertellen, maar ook op het internet is te vinden dat het oversteken van grenzen tussen Eritrea en Ethiopie niet zo eenvoudig is. Zo is er bijvoorbeeld het verhaal van twee mensen die door de jaren heen naar het andere land van de twee zijn gegaan en graag terug willen naar hun thuisland. Hierbij ondervinden ze natuurlijk de nodige moeilijkheden, gelukkig voor hun zijn ze er wel geraakt. Ook een verhaal van een student van een hoger jaar bij ons in de richting gaat de ronde, zo wilde hij graag hier in Belgie komen studeren en kreeg hiervoor toestemming van de universiteit. Maar spijtig genoeg voor hem kon hij niet omdat hij het land niet uitmocht, na meerdere keren proberen lukte het hem uiteindelijk uit het land te geraken en zoals ze wel eens zeggen kon hij bij derde keer goede keer toch beginnen. Spijtig voor hem zal hij waarschijnlijk opnieuw moeilijkheden ondervinden om terug naar zijn thuisland te gaan om er te werken.

De verwarring of het mogelijk was de grenzen over te steken is ook te vinden op het internet, zo is er een forum (opgelet het is wel van enkele jaren geleden) waarop te lezen is dat er geen duidelijkheid was. Of die nu veranderd is, valt niet te concluderen van dit forum.

Zoals dus wel te merken is, zijn er toch nog wel problemen in sommige landen met de vrijheid om naar andere landen te gaan. Als uitspraak hoor ik wel eens vrijheid.. blijheid, maar zelf twijfel ik eraan of dit altijd even waar is. Zo hebben mijn klasgenoten minder vrijheid dan ons en toch zijn ze altijd blij ;)